Ada yüzüyoooooooor!

Ada sakin bir çocuk. Çokça temkinli, kimi zaman endişeli. Bütün bu özellikler konu havuz ya da deniz olduğunda "korku"ya dönüşmüştü. Bütün çocuklar havuza gitmek için annelerinin eteğini çekiştirirken geçtiğimiz yaz boyunca Ada benimle pazarlık etti: "Ama girmek yok, sadece kenarda oturup oynayacağım, tamam mı?". Hiç zorlamadık, nasıl isterse öyle davrandık. Ama geçen yaz içimiz ezilmedi değil... Bu yaz da çocuk aynı çocuk ama bu kez babasına güvenmiş olacak, bir cesaretlendi. Birkaç gün içinde, önce babasının boynuna yılan gibi sarılıp kucak kucağa yüzdüler. Sonra çocuk havuzuna girmek istedi ve bundan zevk de aldı. Bütün bu süreci kolaylaştıran en temel noktalardan biri de, Decathlon'dan aldığımız can yeleği oldu bence. 

Bir kere giymesi çok kolay. Gerçekten büyük de etkisi var, sürekli suyun üstünde tutuyor çocuğu. Geriye sadece dik durmayı başarmak kalıyor. Kolluklar gibi kollarını da rahatsız etmiyor. Yumuşacık. Neyse ki Köpük de var. Ada'ya Köpük nasıl yüzüyor gösterdik. Ayaklarını ellerini nasıl hareket ettirmesi gerektiğini... Adım adım azalttık onu tutmayı. Babasının boynuna yapışan çocuk, bir süre sonra sadece elinden tutmaya başladı. İşte bu keyif içinde bir an cesaretlendi Ada. "Bak oğlum seni tutmuyorum" dedim ve kendi kendine inanamadı. Ondan sonra da tut tutabilirsen... Gözlerim doldu birden. Oğlum artık yüzüyordu. Saatlerce yüzdü. O gün söylemleri de değişti. "Tutmayın beni", "yorulmadım", "sen gelme", "sen orada bekle beni" cümleleri döküldü hep dudaklarından. Çünkü o artık kocaman olmuştu, büyümüştü ve kendi kendine yüzerek annesiyle babasını duygulandırmıştı.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder