Aile geleneklerimiz: Ramazan Bayramı

Ada'nın ilk bayramı değil ama "anladığı ilk bayram" olarak nitelendirebiliriz bu yılki Ramazan Bayramı'nı. Arefe gününden başladık babasıyla: "İyi bayramlaaaar" diyeceksin, sonra da "şöyle şöyle el öpeceksin" diye. Zaten alt tarafı bir tek babaannesiyle dedesini görecekti ama yine de bu kadar çalışmamıza rağmen bu sabahki bayram ziyaretinde "iiii bayyaaam" dışında bir aksiyon göremedik. Olsun buna da şükür. Gerek telefonda, gerek yüz yüze bayramını kutladığı herkes bu kadarcık aksiyonla bile çığlıklar attı, hemen koşup birbirine anlattı. Artık yeni bir numaraya kadar bu numara "top 5" listesindeki yerini almış durumda.
Bayram denince bayramlık olmadan olmaz tabii. Ada'ya bu bayram çok güzel bir çanta aldık. Kendisi de çok beğendi ama sanırım daha çok babayla benim favorimiz oldu. Hemen içine oyuncaklarını doldurdu. Ve sizin için poz verdi. Evet evet, artık sahte bir kahkaha atarak poz vermeyi biliyor. Güldüğü fotoğrafların hepsinde kocaman bir coşku olmayabiliyor yani. Eeee, tüm bu blog yazılarına özel bir fotoğraf çekimi taktiğimiz olmazsa olmazdı tabii.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder