Bisiklete biniyoruz

Bahar geldi gelecek, yaz kapıda, yağmurlar ne zaman bitecek derken, bir yandan da Ada'yla uzun yaz günlerinde yapılacak etkinlik düşünmeye başladım. İş dönüşü hava kararıncaya kadar bolca zamanımız var artık ve bu zamanı evde kapanarak geçirmeyi pek istemiyorum. Aklıma birlikte bisiklete binmek fikri geldi. Ada henüz kendi başına benimle sokakta bisiklet binemeyeceğine göre ben bir bisiklet alacaktım, Ada da benim arkama binecekti. Öyle de oldu. 
Bir haftasonu Bayrampaşa Forum'daki Decathlon'un yolunu tuttuk. Bana güzel bir bisiklet aldık. Arkasına da Ada'nın güvenle oturabileceği, kemerli bir bisiklet koltuğu, tabii Ada'ya bir kask, bana eldivenler... Kaskı denemeye bile katlanamayan Ada, biraz bizi huzursuz etti ama sesimizi çıkartmadık. Hepsini alıp evimize döndük. 
Bisikletin eve teslim edildiği gün de heyecanla denedik. Ada'nın ağzı kulaklarındaydı. Kaskı denemeye dayanamayan çocuğun kaskla yaşadığı mutlu ilişki gözlerimizi yaşarttı. Gezdiğimiz süre boyunca hiç konuşmadı. Adeta büyülendi. Sadece eğimli yerlerden inişte yüzümüze vuran rüzgara atıf yaparak "vuuuuf" diye mutluluk sesleri çıkarttı. Tabii bisiklet turumuzun bitmesini hiç ama hiç istemedi. Bundan sonraki tüm turlarımızdada da öyle oldu. Ada'yı ikna edip bisikletten indirmek biraz zor oluyor ama bisikletin çok güzel bir seçim olduğunu düşünüyoruz. Hem oğlumla güzel zaman geçiriyoruz, eğleniyoruz, hem ben spor yapmış oluyorum. Daha ne isteriz?

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder